Portugalia: Marvão – jedno z najpiękniejszych miejsc w Alentejo

Pierwszy poranek w Lizbonie był upalny i pełen wspomnień. Samochód i telefon zgodnie pokazały, że temperatura przekroczyła 30 stopni, a my mieliśmy właśnie wyruszyć ze stolicy do Alentejo, jednego z celów naszej podróży. Alentejo nie jest tak znane jak Lizbona czy Porto, ani tak jak cel większości wczasowiczów, czyli wybrzeże Algarve na południu. Alentejo to spalone słońcem krajobrazy, białe domki i cisza, która rozbrzmiewa w uszach podczas siesty. To wina i lokalna kuchnia, nie popsuta nadmierną ilością turystów.

Alentejo zajmuje 30% powierzchni Portugalii, ale skupia tylko 10% ludności. Przez to, gdy podróżujesz po regionie, czasem przez długie minuty nie spotykasz NIKOGO. Zwłaszcza, gdy podróżujesz w czasie siesty. Jak mówią o sobie sami “alentejanos” (mieszkańcy Alentejo) lubią wstawać wcześnie, by po obiedzie od 13.00 do 16.00 móc spokojnie odpocząć od upału w domu i zebrać siły na późne popołudnie i wieczór.

Do Portugalii dolecieliśmy Wizzair – start z Lotniska Chopina w Warszawie o 21.30, na miejscu o0.40. Lot trwa prawie 4 godziny. Sprawnie, bez opóźnień, bez przygód. Po nocy w Lizbonie, ruszamy na wschód, w stronę granicy z Hiszpanią. Do Marvão mamy jakieś 230 km dobrej trasy, częściowo po autostradach.

Marvão to niewątpliwie jedno z najpiękniejszych miejsc w Alentejo, jak na razie nasz niekwestionowany numer 1. Położone na wzniesieniu (to najwyższy punkt tutejszych Serra de São Mamede), otoczone średniowiecznymi murami, skąd rozpościera się cudowna promenada na okolicę. Idealne na spacer wśród białych domków i wycieczkę na górujący nad miasteczkiem zamek z XIII wieku. To stamtąd są najlepsze widoki!

W okolicy zamku znajdziecie również Museu Municipal, który jednak my z uwagi na Maksa pomijamy – zdecydowanie bardziej fascynuje go wspinaczka po murach i wycieczka na zamek.

W niewielkim Marvão (ok. 3,5 tysiąca mieszkańców) lądujemy późnym popołudniem, 15-17.00, a miasteczko wydaje się totalnie puste. Cicho, nie ma nikogo. Już chyba zapomniałam, jak wyglądają południowe miasteczka w porze siesty… Uwielbiamy takie miejsca – idealnie pozwalają odpocząć od zgiełku i pędu wielkiego miasta, w którym na co dzień jesteśmy zanurzeni po uszy. Trochę jednak martwimy się o obiad – jesteśmy strasznie głodni, a wiadomo, że w czasie siesty zwykle ciężko znaleźć cokolwiek otwartego. 

Na szczęście wśród uśpionych, leniwych uliczek działa Pousada Marvão – hotel i restauracja z cudownym widokiem na okolice. I jak się potem okazuje: ze świetnym, lokalnym jedzeniem!

Wybieramy różne lokalne smakołyki. Na początek na stole ląduje typowy portugalski zestaw starterów, w którym zakochałam się kiedyś w Lizbonie: pieczywo, masło lub oliwa, oliwki oraz świetny ser (uwielbiam go!). Na kolejnym talerzyku dostajemy kilka plasterków chorizo, które w mgnieniu oka wyjada Maks. Ja zaczynam od gaspacho a la alentejana, czyli znanego chyba wszystkim hiszpańskiego gazpacho w lokalnej wersji. W karcie można przeczytać kilka słów o jego historii, której przyznaje, że nie znałam! Gazpacho jadano na Półwyspie Iberyjskim już w połowie XVI wieku, a jeszcze wcześniej Rzymianie i Arabowie szykowali podobną zupę, bez pomidorów, ale w oparciu o chleb, czosnek, oliwę i różne rodzaje octu. Gazpacho jest zimne, więc idealne na lato! W odróżnieniu od hiszpańskiego, to które podają tutaj nie jest zmiksowaną zupą, lecz bardzo lekkim pomidorowym płynem z dodatkiem papryki, cebuli, czosnku. Jest pyszne!

Łukasz wybiera camarão a alentejana, czyli krewetki z dodatkiem małży, chleba i jajka. Brzmi przedziwnie, ale smakuje świetnie! Na danie główne decyduje się na kotlety jagnięce (kuchnia w Alentejo jest mocno mięsna) z dodatkiem migas de espargos, czyli chlebowej mazi z posiekanymi szparagami – wiem, to znów brzmi dziwnie, ale jest boskie! Migas to popularny dodatek do dań w Alentejo, który zastępuje ziemniaki lub zwykły chleb. Mogą być zrobione na wiele sposobów – właśnie ze szparagami, ale również z fasolką, kapustą, dorszem, jajkami albo z pomidorem jak w przypadku mojego dania. Nietypowy dodatek – koniecznie spróbujcie jak dotrzecie do Alentejo.

Na deser również trzymamy się lokalnych przysmaków i bierzemy doce de vinagre – kolejny strzał w dziesiątkę!

Marvão zachwyca! Chociażby dla niego warto tu przyjechać! Dla widoków i dla kuchni 🙂 A Alentejo mam nadzieję ma nam jeszcze sporo do pokazania – dziś ruszamy to sprawdzić 🙂

* Do Portugalii dolecicie Wizzair – do Lizbony lata dwa razy w tygodniu, a cena biletu w jedną stronę wynosi od 369 zł.

* Alentejo zwiedzamy na zaproszenie Visit Alentejo w ramach projektu Fiesty uliczne Europy.